Turk tilidagi matn
Bu durum onun sahâbe ve tabiûndan nakledilen kıraatlerin, tefsir için önemli bir kaynak değeri taşıdığını ve onun da tefsirinde bu kaynaklardan istifade ettiğini göstermektedir. Müfessir, kıraatleri naklinde bazen “ ”ﻗﺮءﻭﺍ,“ ”ﻗﺮﺃ ﺑﻌﻀﻬﻢşeklinde belli bir isme nisbet etmeksizin zamirlere atıfta bulunarak nakletmiştir. Bazen Ebû Mansûr Muhammed b. Mahmûd el-Mâtürîdî, Te’vîlâtü ehli’s-sünne, thk. Mecdî Baslûm, (Beyrut: Darü’l-kütübi’l-ilmiyye, 1426/2005), 1: 390. 11 Mâtürîdî, Te’vîlât, 2: 443. 12 Mâtürîdî, Te’vîlât, 2: 444. 13 Mâtürîdî, Te’vîlât, 1: 376. 14 Topaloğlu, “Te’vîlâtü’l-Kur’ân”, 33. 15 el-Kureşî, el-Cevâhiru’l-Mudiyye, 3: 360-361; İbn Kutluboğa, Tâcü’t-Terâcim, 249250; Bağdatlı İs