Turk tilidagi matn
boyutuyla) bir kapı açar.17 Eşʽarî âlim İbnü’l-Müneyyir de mezkûr ayetin izahında hem mensubu bulunduğu mezhebin kâfirin affına bakışını açıklar hem de söz konusu ilahi kelamdan yaptığı istidlali ortaya koyar. Eşʽarîleri kastederek Ehl-i sünnet’in şerʽî planda ebedi azaba uğratılacağı belli olan kâfirin affını, hatta takva ehli bir zatın tazibini aklen caiz gördüğünü söyler. İlgili ayetlerin, aksi ihtimalin (kâfirin affı) aklen cevazına engel teşkil etmediğini belirtir. Söz konusu ayette (Mâide 5/118) geçen ve eklendiği fiilin gerçekleşmesine ihtimal tanıyan “in” edatının kullanım şeklinin de aksi görüşe zıt olup bunun kendi fikirlerini teyit ettiğini söyler. Fahreddîn er-Râzî, Tefsîru’l-Fah