Turk tilidagi matn
ve müteradifleri ile buna benzer kavramlar ve kelâm ekollerinin zikredilen konulara yaklaşımları bu çalışmada ele alınması konuyu fazlaca uzatacağı düşünüldüğünden ilgili kaynaklara havale edilerek imâmet ve hilâfet kelimelerinin karşılığı olarak sadece ülü’l-emrin ele alınması uygun bulundu. 3. Kavramsal Çerçeve 3.1. Ülü’l-emr Kavramı Ülü’l-emr, “ülü” sahiplik anlamındaki “zû” kelimesinin çoğul hali ile “emir”21 (iş, buyurma) kelimelerinin birleşmesinden oluşmaktadır. Emir sözü söyleyenin kendinden daha aşağıdakine yap demesi anlamına gelmektedir. Sözlükte iki kelimenin birleşmesinden oluşan “ülü’l-emr” ise emir sahipleri, emretme hak ve yetkisine sahip olanlar” manasında kullanılmaktadır.