Turk tilidagi matn
ü’l Kur’ân tefsiri, Abdülkâhir el-Bağdâdî’nin (v.429/1038) meseleleri ve tasnifi itibariyle bir kelam kitabı olan Kitâb-ı Usûli’d-dîn’i, yine bir mütekellim olarak Ebu’l-Meâlî Abdülmelik el-Cüveynî’nin (v. 478/1085) Kitabü’l-İrşâd’ı, Mutezilî bir mütekellim olarak tanınan Zemahşerî’nin (v.538/1144) el-Keşşâf adlı tefsiri, Ebu’l-Berakât Nesefî’nin (v.710) Medâriku’t-Tenzîl ve Hakâiku’t-Te’vîl’i, Sehl Tüsterî’nin (v.283/896) günümüze ulaşmış ilk tasavvufî tefsir olarak kabul edilebilecek Tefsîrü’l-Kur’âni’l-Azîm’i, Ebû Abdurrahman es-Sülemî’nin (v.412/1021) Hakâiku’t-Tefsîr’i ve yine bir sufi olarak Abdülkerîm Kuşeyrî’nin (v.465/1072) Letâifu’l-İşârât adlı tefsiri. Başlıkta da ifade edildiği g