Turk tilidagi matn
Muhammed b. el-Fadl b. Muhammed er-Râgıb el-İsfehânî, el-Müfredât fî garîbi’l-Kur’ân, thk. Muhammed Seyyid Keylânî (Beyrût: Dâru’l-Ma’rife, ts.), 436. İsfehânî, el-Müfredât, 433. Ebû Mansûr Abdulkâhir b. Tâhir b. Muhammed el-Bağdâdî, Uṣûlu’d-dîn (İstanbul: Devlet Matbaası, 1346-1928), 248. KLASİK KELÂM ESERLERİNDE TENKİD-KÜFÜR İLİŞKİSİ 306 Küfrün en büyüğü, Allah’ın birliğini, dinin ve peygamberin doğruluğunu kalbinde bildiği halde kişinin bu gerçekleri örtmesi ve inkâr (cuhûd) etmesidir. Kur’an’da ‘küfr’ kelimesi çoğunlukla dini inkâr etmek; ‘küfrân’ sözcüğü nimeti inkâr etmek; ‘küfûr’ kelimesi ise hem dini, hem de nimeti inkâr anlamında kullanılır. Küfür kelimesi