Turk tilidagi matn
21 Sebe’ 34/40. 22 Mukātil b. Süleyman, Tefsîru Mukātil b. Süleymân, II, 355. 23 Bk. Taberî, Câmiu’l-beyân, XVI, 247. 47 İslâm Araştırmaları Dergisi, 35 (2016): 41-70 rin bir illete mebni olup olmadığı meselesine henüz girilmemiş olması ve َ َوُﻫ ْﻢ ﻳُ ْﺴﺄَﻟُﻮنifadesinin, kulların kendi amellerinden hesaba çekilecek oldukları şeklinde anlaşılması dikkate değerdir. İleride görüleceği üzere bu ifadenin tefsirindeki merkezî nokta, sonraki asırlardaki kelâm tartışmalarıyla birlikte, konunun âhiretle ilgili yönünden ziyade, fiillerin illeti meselesine dönüşecektir. Taberî ile birlikte başlamış görünen bu dönüşüm sürecinin onunla yaklaşık aynı asırda yaşamış olan Mâtürîdî’