Turk tilidagi matn
iğer hükümleri kalkar iddiasında olanlar; Hallac-ı Mansûr gibilerin Allah’ın cisimlere hulûlünü câiz görenler; aşırı Şiî (Gulât) gruplar içerisinde Ali b. Ebî Tâlib’in nübüvvetini veya ilâhlığını öne sürenler; Ebu’l-Hattab’ın ilâhlığını, Muğîre b. Ebî Said’in, Ebû Mansûr el-İclî, Beyân b. Sem’an et-Temîmî ve benzeri kimselerin nübüvvetini iddia edenler; Kur’ân’nın zahirinden kaçınıp sözgelimi ‘Semâ (gök) Muhammed’dir, yer ise ashabıdır’ veya ‘Adâlet ve ihsanın Ali b. Ebî Tâlib, kötünün de Ebû Bekr ve Ömer olduğunu’ söyleyerek keyfî te’vîlde bulunanlar ile bu fırkalara benzer görüşler ileri sürenlerin tamamı kesin delilden yoksundurlar. İşte bu fırkalar, yukarıdaki çirkin ve yalan görüşlerini