Turk tilidagi matn
n olabilmesi için, önce ağacın ormandan kesilmesi, sonra da sırasıyla atölyede biçilmesi, tahta haline getirilmesi, yapılacak sandığın ölçülerine göre o tahtaların tekrar biçilmesi, rendelenmesi, birleştirilmesi, oymalarının yapılması, zımparalanması ve nihayetinde de boyanması gerekmektedir. Bir bilimsel eser de bundan farklı değildir. Ona da en az bir marangozun sandığa verdiği emek kadar, hatta ondan daha fazla emek vermek gerekir ki kaliteli bir çalışma olabilsin. Yoksa yapılan çalışma, eskiden valiz yerine kullanılan rendelenmemiş, zımparalanmamış ve boyanmamış tahta bavullara benzer. Yapılan çalışmalar, sanat eseri olan sandığa benzemeli, yoksa sıradan tahta bavula değil.” İsmail Hoca’