Mahmûd b. Süleyman Kefevî'a Göre Haşr ve Neşr

Artık Allah dilimi kilitlemişti, okutmaktan tamamen alıkonmuştum. Derse gelenlerin gönüllerini hoş tutmak için bir gün olsun ders vermeye kendimi zorluyordum. Dilim bir kelime söyleyemiyordu; buna yetecek gücüm kalmamıştı. Daha sonra dildeki bu tutukluk, kalpte de bir üzüntü meydana getirmişti; bu durum hazım gücünü, yemeyi ve içmeyi de yok etmişti. Suyu dahi yutamaz, lokmayı hazmedemez olmuştum. O kadar kötü duruma düşmüştüm ki doktorlar bile tedaviden umutlarını kesmişlerdi. Tâkaattan tamamen kesilmiş bir hâlde çaresiz kalarak Allah’a sığınmıştım; çünkü ancak O, çaresiz kalanlara cevap verebilirdi. Bu yüzden be3 Süleyman Dünya, Tehâfut’ul-