Turk tilidagi matn
Âs (ö. 59/679) ailesinin mevlâsıdır. Abdullah b. Abbas (ö. 68/687), Abdullah b. Ömer (ö. 73/693) ve Nu‘mân b. Beşîr (64/684) gibi sahâbeden ve Mesrûk (ö. 63/683) gibi tâbiîlerden işitmiştir, sikadır. Ondan Mansûr b. Mu‘temir (ö. 132/750), Mugīre b. Miksem (ö. 133/750), Ameş (ö. 148/765) aktarmıştır. Alkame’nin fıkhını iyi bildiği, tefsirde de imam olduğu kaydedilmiştir. Ömer b. Abdülaziz (ö. 101/720) hilafetinde 100/719 yılında vefat etmiştir (İbn Hibbân: 1995, 134; Zehebî: 1417, V, 71). Tâbiûnun önde gelenlerinden Abdullah b. Zeyd Ebû Kılâbe el-Cermî, sika ve kesîrü’l-hadîstir. Basra ilim ortamında bulunmuştur ve Basralı Eyyûb es-Sahtiyânî’nin (ö