Turk tilidagi matn
Ebû Mansûr ‘Abdulkāhir b. Tâhir b. Muhammed el-Bağdâdî, Usûlu’d-dîn, thk. Ahmed Şemsuddîn (Beyrût: Dâru’lKutubi’l-‘İlmiyye, 2002) s. 132; İbrâhîm b. Musa eş-Şâtıbî, el-İ‘tisâm, thk. Selîm b. ‘Iyd el-Hilâlî (Riyad: Dâru İbn ‘Affân, 1992) C. I, 173. 9 Bu tavrın “selef tavrı” ya da “selef görüşü” olarak isimlendirilmesi yaygınlık kazanmış olmakla birlikte problemli görünmektedir, çünkü başta İbn ‘Abbâs olmak üzere sahabe ve tâbi‘ûn neslinden pek çok isimden bu tür nasların (örneğin hurûf-u mukattaa’nın) te’viline dair ifadeler rivayet edilmektedir. Bu nedenle bu tavrın “selefî” tavır olarak nitelendirilmesi daha dikkatli bir tercih olabilir. 10 Eş‘arî kelamında en