Turk tilidagi matn
Câmî bunun izahında ayna metaforundan yararlanır ve onun bu bağlamda a‘yânın iki itibarından bahsettiği görülmektedir: Birinci itibara göre a‘yân, Hakk’ın vücûdunun, isim ve sıfatlarının aynaları (merâyâ) konumundadır. Bu durumda hariçte zâhir olan ve a‘yânın aynalarında taayyün eden vücûddan başkası değildir. Hakk’ın vücûdunun birden çok (müteaddid) oluşu ise aynların hüküm ve eserlerinin çokluğu sebebiyledir. Bu bakımdan hariçte 25 26 27 28 Muhammed Ali Tehânevî, Keşşâfü ıṣṭılâḥâti’l-fünûn ve’l-ʿulûm, thk. Ali Dahrûc (Beyrut: Mektebetü’l-Lübnân, 1996), 2/1243. Abdurrezzâk Kâşânî, Iṣṭılâḥâtü’s-ṣûfiyye, thk. Abdullâh Şahin (Kahire: Dâru’l-Menâr, 1992), 151. Tehânevî, Keşşâf, 2/1243; Seyy