Turk tilidagi matn
Nureddîn es-Sâbûnî de peygamberlerin başkasında olmayıp da sadece kendilerine mahsus olan birtakım sıfatlara sahip olması gerektiğine vurgu yapmaktadır. Bu doğrultuda Sabûnî, peygamberin, zamanının en akıllısı ve ahlâklısı olmasının dışında bu görevini sekteye uğratabilecek sıfatlardan berî ve kadrini düşürecek söz ve fiillerden uzak olması gerektiğini dile getirmektedir26. Yusuf Şevki Yavuz, “Peygamber”, DİA, XXXIV, 260. Bu vurgu son dönem kelâm eserlerinde de göze çarpmaktadır. Örnek olarak bk. Muhammed Ali Sâbûnî, en-Nübüvve ve'l-enbiyâ, s. 10; Seyyid Sâbık, el-Akâidü’l-İslâmiyye, Kahire: Dâru’l-Fethli’l-İ’lâmi’l-Arabî, 10. Basım, 2000/1420, s. 153. 23 Ebu’l-Muîn en-Nesefî, Tabsıratü’l-e