Turk tilidagi matn
ab, XIV, 285-286; ez-Zebîdî, Muhammed Murtazâ el-Hüseynî, Tâcu’l- Arûs min Cevheri’l-Kamûs, thk.: İbrahim et-Terzi, Beyrut 1983, I, 233; Râğıb, Müfredât, s. 259; Nehhas, Ebû Ca’fer, Meâni’l-Kur’an, thk.: M. Alî es-Sâbûnî, Camiatu Ummu’l-Kurâ, Mekke, 1988, I, 399; el-Kurtubî, Ebu Abdillah Muhammed ibn Ahmed, el-Câmiu li Ahkâmi’l-Kur’ân, thk. Abdullah b. Abdilmuhsin et-Türkî, Müessesetü’rRisâle, Beyrut 2006, II, 368. Âl-i İmrân, 3/33-34. Bu ayetlerde zürriyet kelimesiyle bütün peygamberlerin aynı asıldan geldiğine ve her birinin farklı bir üstünlüğünün olduğuna, ayrıca başka ayetlerde (En’âm, 6/83-87; İsrâ, 17/3; Meryem, 19/58; Ankebût, 29/27; Saffât, 37/77; Hadîd, 57/26) de vurgulandığı gibi