Turk tilidagi matn
ğı gerçeği ortaya bir kere daha çıkmaktadır. Bu konuya Lâmişî’nin akâid eserinde Ebû’l-Mûin en-Nesefî ve onun “Tabsıratü’l-Edille” isimli eserine sıklıkla atıfta bulunması örnek verilebilir. Eğer Çelebinin Lâmişî için verdiği bilgiyi doğru kabul edersek, kendisinden çok sonraları yaşamış olan en-Nesefi’den bahsetmemesi gerekmektedir. Fakat Lâmişî eserinde Nesefi ve görüşlerinden birçok konuda bahsetmektedir. Bu bağlamda Çelebi’nin verdiği bilgiler elimiz- deki tahkikli eserler ve bu eserlerin orijinal yazmalarından elde ettiğimiz bilgilere uymamakta,