النص التركي
Bu bağlamda Câhız, imâmetin/siyasetin gerek dinsel gerekse de dünyevî işlerinin düzenlenmesi için zorunlu olduğunu ifade ederek insanların farklı mizaç ve eğilimlere sahip olmasından dolayı onları sevk ve idare edecek bir yöneticinin varlığını gerekli görür. Meşrûiyet sınırları içerisinde bu yönetici ise ya yeni bir şeriat getiren resul, ya vahiy almakla birlikte şeriat getirmeyen, kendinden önceki resulün şeriatıyla amel eden nebî ya 1 Câhız, Kitabu’l-Hayevân, thk. Abdusselam Muhammed Harun, Beyrut: Daru’l-İhya, 1969, s. I, 42. 81 da vahiy almayıp kendinden önceki resul ve nebilerin getirdikleriyle amel eden imamdır.2 Bu bağlamda insanın toplumsallığı ile ilgili sorun, gelişigüzel bir t