النص التركي
le’nin belki de en kapsamlı olan bu bölümünde Ebu’l-Muîn en-Nesefî, tekvîn sıfatının Allah’ın zâtıyla kaim ezelî bir sıfat olduğunu ve onun ezelî olmasının mükevvenin de ezelî olmasını gerektirmediğini açıklar. Onun bu açıklamalardan sonra tekvînle ilgili olarak değindiği bir başka husus vardır ki el-Akîde’ye de işte bu bağlamda atıfta bulunmaktadır. Söz konusu husus; tekvîn sıfatının ezeli olduğu fikrinin bir kısım muhasımlar tarafından selefe ait olmayan, sonradan ortaya çıkmış türedi bir fikir olduğu iddiasıdır. Ebu’l-Muîn en-Nesefî bu hususta şöyle demektedir: “Bu sözün (yani tekvînin ezeli olduğunu söylemenin) selef arasında aslı olmayan ve imamlardan da kimsenin söylemediği türedi (hâd