النص التركي
kendisine şefaat eden birisiyle ya da başkasının yardımıyla kurtulduğuna dikkat çeken Mâtürîdî, Ehl-i kitap için âhirette bunların hiç birisinin geçerli olmadığını ifade eder.26 Âyette beyan edildiği şekilde kâfirlerin âhirette “Bizim için şefaatçi yok mu bize şefaat etse” (7/A’râf/53) diyeceklerine dikkat çeken İmam Mâtürîdî, kâfirlerin şefaat ile affedilmesinin mümkün olmadığını27 belirtir. Ayrıca: “Orada (cehennemde) kâfiler taptıklarıyla (İblis’in askerleri) husumet içerisinde şöyle derler: Allah’a yemin olsun biz apaçık dalâletteymişiz. Çünkü biz sizi, âlemlerin Rabbi ile bir seviyede tutuyorduk. Bizi ancak o mücrimler (günahkârlar) sapıttı. Bu yüzden bizim şefaatçilerimiz yok, samimi b