النص التركي
etni, Ebû Hanîfe (150/767) ve önde gelen iki talebesi Ebû Yûsuf (182/798) ve Muhammed eş-Şeybânî (189/805)’nin görüşleri esas alınarak oluşturulmuştur. İhtilaflı konuları dışarıda bırakarak Ehl-i Sünnet’in ortak kabullerini aktaran muhtasar suretteki eser, imanın tanımı gibi doğrudan Hanefîlere ait açık ifadesi dışında neredeyse tümüyle mezhebî bir aidiyet taşımaktan uzaktır. Horasan-Mâverâünnehir bölgesindeki Hanefîler için ayırıcı bir nitelik taşıyan tekvin sıfatı başta olmak üzere imanda artma ve eksilme, imanda istisna, Kelamullahın işitilemeyeceği gibi Hanefî-Maturidilerin Ehl-i Sünnet’in diğer gruplarıyla ihtilaf ettiği mevzulara doğrudan temas etmeyen metin, bunun aksine Ehl-i Sünnet’