النص التركي
lenilmesi, yaratıkları idare etme melekesi, sebepleri nazar ve tefekkür ile meselelerin gizliliklerinin idraki için yaratılış olan insani öz/ruhtur.”40 Bu ifadelerde sonraki dönemde tasavvufi düşüncede nefsi tezkiye ve riyâzâtın temelini teşkil eden bir prensibin İmâm Mâturîdî tarafından akıl temelli izahını görmekteyiz. O, kişinin kendini tanıma ilkesini anlatırken bunu tasavvufî bir form ve kavramlarla sunmak yerine kendi sistemi içinde kulluğun bir gerekliliği olarak âlemin yaratılışı ve Allah’ın tanınması bağlamında ele alır. Ebû Mansûr’un Te’vilât’ından da onun zâhidane tavrıyla ilgili ipuçlarını bulmak mümkündür. Ahzab 29. ayetin yorumunda zühdü ikiye ayırır: İlki, kendisine yetecekten