النص التركي
Mestcizade, el-Mesalik fi’l-hilafiyyat beyne’l-mütekellimin ve’l-hükema, (dirase ve tahkik Seyit Bahçıvan), Beyrut; İstanbul: Dâru Sâdır, 2007/1428, s. 100. Yusuf Şevki Yavuz, “Bezm-i Elest”, DİA, İstanbul, 1992, VI, s. 107. Ebû Hanîfe, “el-Fıkhu’l-Ekber”, (nşr. Mustafa Öz, İmam Azam’ın Beş Eseri içinde), 4. bsk., İstanbul: MÜİFV Yay., 2008, s. 72. 99 Böylece Ebû Hanîfe'nin burada, fıtrî iman ile bütün insanların elest bezminden beri varolan bir imanla yani yaratıcısını tanıma şuuruyla ve O’nu kabullenme haliyle dünyaya geldiğini, kesbî iman ile ise insanın bâliğ olduktan sonra kendi özgür irâdesiyle elde edip seçeceği îmanı kastetmiş olabileceği söylenebilir.43 Zira mü’min sıfatı an