النص التركي
2, s. 200-226 2 Câbirî’nin terimleriyle beyan, burhan ve irfan metotları, Molla Fenârî’nin Misbâhü’l-üns ve Kemalpaþazade’niner Risâletü ’l- münîre gibi eserlerinde görüldüðü gibi, bir kısım Osmanlı âlimlerindebir araya gelmiþtir. Krş. Reşat Öngören, “Osmanlı Klasik Dönem Tasavvuf-Kelâm Ýliþkisi”,Akademik Araþtýrmalar Dergisi, sy. 4-5 (2000), s. 3637. Kemal-paşazade, âlimlerin karşılaştıkları zorlukları bâtın ilmi, ilham nuru ve mükâşefeyle giderme imkânlarına dikkat çeker. Kut’u’l-kulûb müellifi Ebû Tâlib el-Mekkî ve İmam-ı Şâfiî’ye dayanarak zâhir ilimlerde delillerin yetersizliği veya karşıt delillerin denkliği sebebiyle bir çözümsüzlük çıkması hâlinde, “ilim” ve “marifet” ehline mü