النص التركي
ık tarafından dipno- Ebu Mansūr el-Mâtürî�dî�’nin Te’vî�lâtü’l-Kur’ân Adlı Eserinin Tenkitli Neşirleri 43 ta alınan -diğer nüshalardaki- kelime ve cümleler, simgeden sonra artı (+) işaretiyle gösterilir; metne alındığı halde diğer nüshalarda bulunmayan kelime ve cümleler de o yazmayı ifade eden simgeden sonra eksi (–) işaretiyle belirtilir. Yani (+)’dan sonra verilen ibare, o yazmada fazladan bulunmakta, (–)’den sonraki ibareler ise o yazmada bulunmamakla birlikte inşa edilen metne alınmış olmaktadır. Dipnota; diğer nüshaların, tahkike esas alınan yazmadan farklı olduğu ibareler alınmakla birlikte, esas alınmayan nüshadaki ibare daha sahih bulunarak, esas nüshadaki ibare yine simgesi gös