النص التركي
Kökenini Fahruddîn er‐Râzî’de bulan, ancak ‘Ubeydullah Sadruşşerî‘a tarafından başta er‐Râzi olmak üzere Eşarilere yönelik bir eleştiri olarak formüle edilen dört mukaddime, insanın eylemlerinin hüsün‐kubuh açısından tartışılmasından ibarettir. Eşarilerin hüsün ve kubhu, şariin bildirmesiyle ilişkilendiren, bu yüzden de böyle bir bildirim olmadığı sürece hüsün ve kubuhtan söz edilemeyeceğini ileri süren yaklaşımları, önceki süreçte Maturidilerle yaşadıkları en önemli görüş ayrılıkları arasındaydı. Ancak er‐Râzî ile birlikte bu mesele daha sistematik bir şekilde formüle edildi. Üstelik bu problem yalnızca hüsün‐kubuh tartışmasından da ibaret değildi; yanısıra teklifin mahiyeti ve gerektirdikl