النص التركي
887/1482), Molla Gürânî (ö. 893/1488), Muslihuddin Mustafa (ö. 896/1491), Molla Lutfi (ö. 900/1495) ve Alâeddin Fenârî (ö. 903/1497) gibi isimler sayılabilir (Uzunçarşılı 1988a: 227-232; Çelebi 1998: 104). Bunlar arasında Davûd-i Kayserî, Molla Fenârî ve Şeyh Bedreddin Mahmud tahsilini Kahire’de; Muhsin-i Kayserî Şam’da; Alâeddin Ali Esved İran’da; Kadızâde-i Rûmî, Alâeddin Fenârî ise Semerkand ve Buhara’da tamamlamışlardır (Uzunçarşılı 1988b: 459; Baltacı 2002: 447). İlmî seyahatlerin yapıldığı bu ülkelere bakıldığında, Osmanlı Devleti’nin ilim ve fikir hayatının iki farklı kaynaktan beslendiği dikkatimizi çekmektedir. Bunlardan birincisi, Mâtürîdî anlayışın