النص التركي
Giriş İmana ilişkin birçok farklı tanım yapılmıştır.1 Ehl-i hadis kelâmcıları genel olarak imanın kalp ile marifet, dil ile ikrar ve rükunlarla amel olduğunu kabul ederler. Ebu’l-Hasen el-Eş‘arî (ö. 324)’den bu konuda iki farklı tanım ulaşmıştır. O, Kitâbu’l-lüma‘da imanı Allah’ı tasdik etmek olarak tanımlar. İbn Fûrek (ö. 406) Eş‘arî’nin Allah’ı bilmeyi iman, bilmemeyi küfür olarak gördüğünü nakleder.2 Ebû Hanîfe (ö. 150) de imanın kalp ile tasdik olduğu görüşündedir. Mâtürîdî’den (ö. 333) de aynı görüş aktarılır.3 İkrar ise şer‘î hükümlerin icrası içindir.4 Birçok kelâmcı da dil ile ikrarın dünyevî hükümlerin uygulanabilmesi için gerekli olduğunda görüş birliği içindedir.5 Bu kayıtlar, sa