النص التركي
ni de hitap edilen insanların çoğul olmasından kaynaklandığını belirtmiştir.63 Sâbûnî, küfür ve şirk sahibinin affedilmesinin aklen mümkün olmadığını, “İyiliğin karşılığı yalnız iyiliktir”64 ve “Bir kötülüğün karşılığı, onun gibi bir kötülüktür(ona denk bir cezadır). Ama kim affeder ve arayı düzeltirse, onun mükafatı Allah’a aittir. Şüphesiz O, zalimleri sevmez”65 âyetlerinde belirtildiği üzere, küfür ve şirk sahibinin affedilmesinin Allah’ın hikmetine ters düştüğünü, diğer günahların ise affedilebileceğini söylemiştir. Çünkü kâfir, kendi günahının yerinde ve doğru olduğuna inanır ve zaten bu nedenle af ve mağfiret dilemez. Böyle kişilerin affı caiz olmayıp, devamlı bir azabı gerektirir, çün