النص التركي
221/836) ile dillendirilmiş, Ebû Zeyd ed-Debûsî (öl. 430/1039) ile şekillenmiş, Ebû Bekr es-Serahsî (öl. 483/1090) ve Ebü’l-Yüsr el-Pezdevî (öl. 493/1100) ile 10 11 12 13 14 15 16 17 Kırbaşoğlu, M. Hayri İslam Düşüncesinde Sünnet, Ankara Okulu Yay., Ankara, 1997, s. 261. Kılavuz, Ahmet Saim, “Akaid”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, TDV Yay., İstanbul, 1989, C.2, s. 213. Gırnâtî, Şâtıbî İbrahim b. Mûsâ b. M., Kitâbü’l-Muvâfakāt, Thk. Abdullah Dıraz, y.y., Beyrut, 1991, C. 3, s. 16. Abdülcebbar, Kâdî, el-Muğnî fî Ebvâbi’t-Tevhîd ve’l-Adl, Thk. Mahmud el-Hudari-Mahmud M. Kasım, y.y., Kahire, 1965, C. 15, s. 361; Gazzâlî, Ebû Hâmîd, el-Mustasfâ min ilmi’l-usûl, Thk. Muha