النص التركي
ri de yakın zamanlarda Hanefî âlimlerinden birinin, fetva mertebesinde en üst düzeye ulaşmış olmasına rağmen, Hanefî topluluğunun imamının görüşüne vâkıf olmakla birlikte Süyûtî’ye ve Şâfiîlerin tamamına uyarak fetva vermesidir…” der; bkz. Ali b. Sultan Muhammed el-Kârî, Edilletü mu‘tekad Ebî Hanîfeti’l-a‘zam fî ebeveyi’r-Resûl aleyhi’s-salâtu ve’s-selâm, thk. Meşhûr b. Hasen b. Selmân (Medine: Mektebetü’l-Gurabâi’l-Eseriyye, 1413/1993), 142. 6 Kâtip Çelebi, Mîzânu’l-hak fî ihtiyâri’l-ehakk: İslâm’da Tenkid ve Tartışma Usûlü, açıklamalarla sadeleştiren: Süleyman Uludağ & Mustafa Kara (2. bs., İstanbul: Marifet Yayınları, 1990), 79. 7 Örneğin Kadızâdeliler ile Halvetîler arasında gerek risale