النص التركي
l ahlâkı, iyilik yapmayı, kötlüğü ortadan kaldırmayı; gıybeti, kovuculuğu terketmeyi, yiyecek ve içeceği azaltmayı gerekli gören tasavvuf anlayışını terviç etmiştir. Bkz. Makâlâtu’l-İslâmiyyîn, s. 241. 4 597 birlikte ilham ve keşfi bilgi kaynakları arasında saymayan Maturidî-Hanefî çevrenin (Kutlu: 200325) aksine Gazali örneğinden hareketle (Gazali: 1963,III/44) Eş’arîlerin tasavvufla yoğun bir irtibatının olduğu kanaatini vermektedir. İslâmî literatürde aşk, ilahi ve beşeri olmak üzere iki anlamda kullanılmış, ilahî aşka genellikle hakiki aşk; beşerî aşka da mecâzî aşk denilmiştir. İlâhî aşk tasavvufta işlenmiş ise de Kelam ilminde daha çok tenkide uğramıştır. Bununla birlikte zaman ve z