النص التركي
Ebân’nın sistemleştirdiği usûl ile Ebû Hanîfe arasındaki boşluğu doldurmaya çalışır. Cessâs’ın bu tutumu, Ubeydullah b. Ömer ed-Debûsî (v. 430) ve onun iki öğrencisi; Şemsü’l-Eimme Muhammed b. Ahmed es-Serahsî (v. 483) ve Fahru’l-İslâm Ali b. Muhammed el-Pezdevî (v. 482)’de de görülmektedir. Bu bilgiler, Hanefî imamlardan sonra sistematize edilen Hanefî usûlünün büyük oranda tahrîce dayandığını göstermektedir. Dehlevî bu hususu şu şekilde ifade etmektedir: “Mevcut usûlun geneli imamların (fer’î) görüşlerinden tahrîç edilmiştir… Bunun Ebû Hanîfe ve öğrencilerine nisbeti sahih değildir.”10 Bu yöntemin Ebû Hanîfe ve öğrencilerine nisbetinin sahih olmadığını belirtirken, bunun Ebû Hanîfe adına u