النص التركي
798) kelâm ilmiyle uğraşmanın doğru olmadığı ile ilgili kendilerine nisbet edilen görüşlerinin ayaküstü, özensizce yapılan tartışmalarla ilgili olduğunu söylemektedir. 19 Sonuç itibariyle Zâhidî’nin gerek söz konusu ifadelerinden gerekse kendisinin bu ilimle meşgul olmasından dolayı kelâm ilmini yasak olması bir yana gerekli, öğrenilmesi gereken bir ilim olarak gördüğünü söylemek mümkündür. Zâhidî, Muʿtezile’yi ehlü’l-ʿadl ve’t-tevhîd olarak nitelemiş ve savunmuştur. Buna paralel olarak da Ehl-i sünnet’in bazı görüşlerini açık biçimde eleştirmiştir. Söz gelimi Ehl-i sünnet’e ait olan bir kişinin bir amel işlediğinde sevabını başkasına bağışlayabileceği görüşünü kabul etmemiş, bunun yanlış ol