النص التركي
il bulunmayan olayların hükümlerinin verilmesine tahsis edildiğini belirtmiş ve ictihad ile elde edilen hükmün zannî, Allah katından delil ile elde edilen hükmün ise katî olduğuna dikkat çekmiştir.3 Kur’ân-ı Kerim, İslâmî hükümlerin kaynağı olmakla birlikte vahyin bulunmadığı meselelerde Hz. Muhammed’in (s.a.v.) sünneti ve ictihadı belirleyici olmuştur. İbn Hazım (ö.456/1064) ve Mu’tezile’den bazıları, Hz. Muhammed’in (s.a.v.) ictihad etmediğini söylemiş4 ise de, âlimlerin büyük ekseriyeti, onun ictihad ettiğini ifade etmişlerdir.5 Hz. Peygamberin Bedir Harbi sonrasında esirlere uygulanacak hüküm hususunda ashâbıyla 1 2 3 4 5 Gazzâlî, Ebû Hamid, el-Müstasfâ min ilmi’l-usûl, nşr. Hamza b.