النص التركي
an karşısındaki rolünü, ihtilaflar dahilinde ele almakta, Ebû Hanîfe ve Mâtürîdî’ye göre imanda itibarın vahiy ve akıl olduğunu söylerken, Eşʿarî’lerin sadece vahiy eksenli meseleyi kabul ettiklerini, dolayısıyla Hz. Peygamber (s.a.v.)’ in anne-babası muvahhid olup ibadetlerinde müşrik olduklarından cennete girmelerinin caiz olduğunu söylemektedir. Dördüncü bölümde; îmân meselesini Ebû Hanîfe ve Mâtürîdî özelinde açıklayarak, Ebû Hanîfe’ye “yaratıcıya îman, fetret ehline vacip değildir” sözünü nispet edip onların ibadette müşrik, fetret ehli olduklarından dolayı da küfürlerinin mecazî olduğunu iddia etmektedir. Bu durumda Ebû Hanîfe’ye göre onlar için cennet vacip, Mâtürîdî’lere göre ise onl