النص التركي
r kurum olmaktan ziyade Weber’in tabirlerini kullanacak olursak, “karizmatik bir otorite”nin kolektif Arap zihniyeti tarafından “rutinleştirilmesi”, “sivilleştirilmesi” ve böylece “günlük rutine” geçilmesini temsil etmektedir. Bu karizma sonrası gelişmede siyasi geleneğin yeniden ortaya çıkışı, Kureyş kabilesinin hakimiyeti ile kendini göstermiştir. Arap siyasi kültüründe kabile şefi olan “şeyh”, artık, bir kabileler federasyonu diyebileceğimiz siyasi organizasyonun başı olmuştur4. 2 Siyasal İslâm tarifleri için bkz. Mehmet Zeki İşcan, Siyasal İslâm, Dînî ve Fikrî Temelleri, Ekev. Yay., Erzurum 2002. 3 Örnek olarak bkz. Ethem Ruhi Fığlalı, Çağımızda İtikadi İslâm Mezhepleri, Selçuk Yay.,