النص التركي
düzenini sağlama, yargıyı yürütme, zulmü ortadan kaldırma, iyilik ve güzellikleri emredip kötülükleri sakındırma suretiyle gerekli olan en üst yönetime hilâfet, bu yöneticiye de halife denilmektedir.18 15 İrade-i Milliye, 22 Nisan 1336 (1920), Perşembe; Hakimiyet-i Milliye, 5 Mayıs 1336 (1920), Nr. 27. 16 Ebu Nasr el-Fârâbî, Medinetü’l-Fâzıla, tahk. E.Nasrî Nadir, Daru’l- Mesrık, Beyrut, 2002, s. 117. 17 Ebu’l-Muin en-Nesefi, Bahru’l-Kelâm, terc. Ramazan Biçer, Matüridiyye Akâidi, Gelenek Yay., İstanbul, 2010, s. 128 vd; Ebu’l-Meâli el-Cüveyni, Gıyasü’l-Umem fi İltiyazi’z-Zulem, M.Hilmi, İskenderiye, 1979, s. 43, 73. 18 Cüveyni, a.g.e., s. 43, 73; Seyyid Şerif el-Cürcânî, Şerhu’l-Mevâkıf,