النص التركي
İlk Mürciî metinlerde, Kur’ân’a ve içtihada vurgu yapıldığı görülmektedir. Hasan b. Muhammed, “Müslümanları hiçbir çıkar, Kur’ân’la yetinmekten ve içtihattan alıkoymamalıdır.” görüşünü, risalesinin en önemli mesajı olarak belirlemiştir8. Muharib b. Disâr; “Kur’ân, ilk dönem Müslümanlarının sığınağı ve hayat idealiydi. Kur’ân, haşr olunduğunda, ben de onunla haşr olunurum.”, yani Kur’ân, ne derse, ona uyarım, demektedir9. Ebû Hanîfe, el-Hakka 45 ve 47. âyetlere işaretle, “Kur’ân’a muhalefet edenin, Allah güç ve kuvvetini alır, kalp damarını koparır.” fikrini ön plana çıkarmıştır.10 Cassâs’a göre, rivayetler karşısında Ebû Hanîfe’nin tutumu, Allah’ın kitabına uymayanların reddedilmesinden ib