النص التركي
lerini meleklere verilen bazı üstün özelliklere bağlayan Ebû Hanîfe, bunu bir kıyasla anlatmasını isteyen talebeye şöyle der: Yüzme bilen iki kişi var; bunlardan biri diğerinden daha usta yüzücü değil. Her ikisi de bol suyu olan ve şiddetle akan bir ırmağa giriyorlar, birisi cesaretle ırmağa girerken, öteki korkuyor. Başka bir örnekle konuyu izah eden Ebu Hanife’ye göre, hastalıktan mustarip iki hasta bulunmaktadır. Birisi tedavi olacağı ilacı içmekten çekinmediği halde öteki korkmaktadır.4 Ebû Hanîfe burada melekle insan arasındaki farkı, işlerinde cesaretli ile korkak arasındaki farka kıyas ederek açıklamaya çalışıyor. Ebû Hanîfe büyük günah işleyene nazaran küçük günah işleyenin affedilme