Türkcə Mətn
eysîr’deki Mâtürîdî atıflarını esas alarak Nesefî’nin Mâtürîdî’yi yakından izlediğini dile getirmiştir.5 Öte yandan Ali Karataş ve Veysel Gengil, Hanefî-Mâtürîdî tefsir geleneğini Ebû Hanîfe, Mâtürîdî ve Nesefî merkezinde değerlendirmişler, ancak Nesefî’nin Taberî, Saʿlebî ve Kuşeyrî gibi gelenek dışı müfessirlerle ilişkisini doğrudan konu edinmemişlerdir. 6 Bu araştırmanın farkı, Nesefî’nin Mâtürîdî’ye bağlılığına rağmen et-Teysîr’in yapı ve içerik açısından Te’vîlât’tan ayrıldığını ortaya koymak ve Nesefî’nin gelenek dışı isimlerle kurduğu ilişkilere dikkat çekerek literatüre özgün bir katkı sağlamaktır. Bu araştırma, Ömer en-Nesefî’nin Mâtürîdî’yi merkeze alarak farklı tefsir gelenekleriy