Türkcə Mətn
Ahmet Vanlıoğlu, Dâru’l- mîzân, İstanbul, 2005, I, 3. 4 Mâtürîdî, Tevîlât, I, 32-33, 43-44; VIII, 336-338, 353; XIV, 71-72. 393 bulunduğu Ehl-i sünnet düşüncesinin kurucu simalarına eleştiri yöneltmiş veya onlardan farklı görüşler benimsemiş olmasıdır. Söz gelimi sıkı bir takipçisi olduğu Ebu Hanife’nin “Allah’ın eli, onun nimeti olarak yorumlanamaz.” 5 ilkesine karşılık Allah’ın eli ifadesini onun nimeti olarak açıklamıştır. 6 Yine İmam Şafiî’yi nesh konusunda ağır bir dille eleştirmiş, ‘dokunma’yı ‘cinsel ilişki’ kapsamında değerlendirdiği için onu tefsir bidati işlemek ve sahabeden/seleften gelen rivayetlere muhalefet etmekle suçlamıştır. 7 Mâtürîdî’n