Türkcə Mətn
ların, akılını kullanarak düşünmeyi terk etmelerinden dolayı kafir olduklarına hükmedip onların ebediyen cehennemde kalacaklarını söylemelerini keşke anlayabilseydim” demektedir. Görülen bir husus daha var ki o da Sirhindî’nin İslâm’ı, Ehl-i sünnet ile Ehl-i Sünneti de genellikle Mâturîdîyye ile eşitlediğidir. Onun Mâturîdîlik havzasında yetiştiği ve intimasının hemen tamamının Mâturîdîlikle olmasından dolayı Ehl-i sünnet diye nitelediği paradigma çoğu zaman yine Mâturîdîlik olmaktadır. Bu ise kodlarıyla düşündüğü Mâturîdîliğe, dolaylı ve fakat büyük bir katkıdır. Bu bağlamda Sirhindî’nin ilham ve keşifle sabit bilgilerin, Ehl-i sünnet ulemasının süzgecinden geçirilmesi gerektiğine dikkat çe