Türkcə Mətn
Böylece Mizanü’l Usul’ünde Alâeddin es-Semarkandi, yanılabilirciliği (muhattie), ehlü’l-hakk ya da ehlü’s-Sünne ilkesi olarak tanımlar.24 Burada teolojik tanımlamaları seçmesi tesadüfî değildir. Klasik Orta Asya edebiyatı için ictihadın değerlendirilmesiyle ilgili tartışma, teolojik olarak sağlam bir yanılabilircilik (muhattie) kuramını ve farklı görünüşleri içinde Mu’tezilî yanılamazcılık (musavvibe) kuramını gerektirir. 25 Yanılmazcılığın Mu’tezililerin öğretisi olarak saptanması, Ebu’l-Leys Nasr b. Muhammed es-Semerkandi’de (ö. 373/983) zaten mevcuttur.26 Fakat Orta Asya Hanefîleri arasında ictihadın değerlendirilmesi sorununa yönelik alaka daha gerilere gider. Ebu Muti el-Mekhul en-Nesef