Türkcə Mətn
Mu‘tezile’nin delil olarak kullandığı şahitte, lütufta bulunan kişinin mümkün olduğunda bu lütfu zahmetsizce vermesinin daha iyi bir tavır olarak kabul edilmesi, hatta zahmete yol açmadan lütufta bulunmanın mümkün olduğu 31 Kâdî Abdülcebbâr, el-Muğnî, 11/98-99; a.mlf., Şerhu’l-usûli’l-hamse, 307. 32 Mâtürîdî, Kitâbü’t-tevhîd, 295-296. 33 İbn Fûrek, Mücerred, 141. 34 Kadı Ebu Bekir Muhammed b. et-Tayyib el-Bâkıllânî, Temhîdü’l-evâil ve telhîsi’d-delâil, thk. ‘İmadüddin Ahmed Haydar (Beyrut: Müessesti’l-Kütübü’s-Sekâfiyye, 1987), 51; Gazzâlî, el-İktisâd, 180; Nesefî, Tabsıra, 2/664. 35 İbn Fûrek, Mücerred, 141-142; Gazzâlî, el-İktisâd, 1