Türkcə Mətn
Chokr’a göre Aristoteles, Galen, Platon ve Hermes’in öğretileri tevhidî tasavvura daha uygun görüldüğünden benimsenmesi kolay olmuştur (Chokr, 2002: 95; Taş, 2011: 64, 65). Ayrıca hükümetin ilmî cephede reddiyeleri teşvik ettiği; özellikle Muʿtezile’nin karşı sistemleri onların kavramlarıyla etkisizleştirdiği vurgulanmaktadır (Topaloğlu, 2010: 121; Cabiri, 2001: 172; Abrahamov, 2010: 88; Rudolph, 2016: 482, 483; Demir, 2011: 55). Senevî düşünceye karşı gösterilen bu sert tutumun kökeni, aslında Abbâsîlerden çok daha önceye, Emevîlerin uygulamalarına kadar gitmektedir. Emevîler döneminde İranlılara uygulanan ayrımcılık ve adaletsizlikler, özellikle Maniheistler, Deysânîler, Mazdekîler gibi di