Burhânüddîn en-Nesefî'a Göre Tekvîn

465/1072), Gazzâlî (ö. 505/1111) gibi Eş‘arîler tarafından bir bilgi kaynağı olarak kabul edilmesine karşın başta İmam Mâtürîdî olmak üzere Ebü’l-Muîn en-Nesefî ve Ebü’l-Yüsr el-Pezdevî (ö. 493/1100) gibi âlimlerce bu şekilde değerlendirilmemesini, Eş‘arîlik ile Mâtürîdîlik arasındaki bir karşıtlık olarak ortaya koymaktadır (s. 234-8). Felsefî zemindeki Eş‘arîlik-Mâtürîdîlik ilişkisinin tekvin sıfatı çerçevesinde gerçekleştiğini belirten yazar, bu noktada delil olarak Nesefî’nin Tebsıratü’ledille’de yer verdiği bir bilgiye dayanmaktadır. Buna göre Eş‘arîler’den biri, filozof Proclus’un âlemin ezelîliği konusundaki görüşünü ele alırken bu çerçevede zikrettiği eleştiriler