Türkcə Mətn
Kendisinde iman bulunan kişiye de mü’min denilir.4 Diğer taraftan Allah Teâlâ yüce kitabında “O, öyle Allah’tır ki, kendisinden başka hiçbir ilah yoktur. O, melik, kuddüs, selâm, mü’min, müheymin, azîz, cebbâr ve mütekebbir’dir” 5 sözüyle, kendisini de “mü’min” olarak vasıflandırmıştır. Mü’min isminin mânası ilk olarak “emân” köküne, ikinci olarak da “iman” mastarına dayandırılır. Mü’min, birinci anlayışa göre “başkalarını korku ve endişeden emin kılan, onların hem bu dünyada hem de âhiret hayatı içinde güvenli olmalarını sağlayan” demektir.6 Mü’min kelimesi, iman kökünden geldiği düşünüldüğü takdirde ise “onaylayan” anlamına gelir.7 Buna göre Allah’ın mü’min olması 1 2 3 4 5 6 7 Ebû Saîd