Türkcə Mətn
da (Ayet ve Hadislerde) Allah’a nisbet edilen ancak anlam itibariyle yaratılmış (muhdeslerin) özeliğini taşıyan ve zahiri lafzi anlamıyla Allah’a nisbet etmenin teşbihe ve tecsime yol açmasından dolayı caiz görülmeyen yed (el), vech (yüz), arşa istiva, nüzul (inmek) gibi sıfatlardır. İlk dönem Ehl-i Sünnet alimleri bu gibi sıfatları bilâ keyf (nasılsız) olarak kabul etmişler ve tevil etmekten kaçınmışlardır. 23 Bu sıfatlar, kelamcı Ehl-i Sünnet olan Mâtürîdî ve Eş’ârîler ile kelam metodunu kullanmayan Ashabu’l-Hadis arasında tartışma konusudur. el-Ûşî, haberi sıfatlar konusunda teşbih ve tecsimden sakınmayı esas alan ancak tevile de çok sıcak bakmayan bir duruş sergilediği aşağıda yer verile