Türkcə Mətn
rı benimsemiş gruplara “Müşebbihe”, Allah‟ı cisim olarak düşünenleri veya O‟na cismanî özellikler nisbet edip O'nu cisim kabul edenlere de “Mücessime” denmektedir. 10 Farabi, İhsaü‟l-Ulûm, s.125; Bekir Topaloğlu, Kelâm Araştırmaları Üzerine Düşünceler, MÜİF. Yay, İstanbul, 2004, s.5. 11 Te‟vil; “dönüp varmak, dönüp gelmek” anlamındaki evl kökünden; döndürmek; sözü iyice inceleyip varacağı mânaya yormak; bir şeyi amaçlanan son noktaya ulaştırmak”tır. Istılahi manada ise te‟vil, naslarda geçen bir lafzı bir delile dayanarak aslî mânasından alıp taşıdığı muhtemel mânalardan birine nakletmektir. Bkz. İsfahânî, Müfredât, “evl” mad.; İbn Manzur, Lisânü‟l-Arab, “evl” mad. 12 M. Rağıp İmamoğlu, İmâm