Türkcə Mətn
akalede, Muhammed İhsan Oğuz’un el-Bürhân ve’l-îkân fî beyâni irâde cüziyye-i insân adlı eserinden hareketle, kader ve insanın iradesi meselelerine dair ortaya koymuş olduğu yaklaşım klasik kelam geleneği ve Selefî düşünce arasındaki tartışmalar bağlamında değerlendirilmektedir. Kelamî ekollerin farklı bakış açıları geliştirdiği bu mesele, özellikle İmam Mâtürîdî ve İmam Eş’arî tarafından sistematik bir biçimde ele alınmıştır. Ancak sonraki dönemlerde Selefî çizgideki bazı alimler bu iki kelam ekolünün kader anlayışını eleştirmiş ve kendi yorumlarını ortaya koymuşlardır. Bu bağlamda, Özellikle İbn Teymiyye ve onun talebesi olan İbn Kayyim’ın İmam Mâtürîdî ve İmam Eş’ari’ye karşı yönetmiş old