Türkcə Mətn
e değişmektedir.5 Farsça bir kelime olan ve suç anlamına gelen “günah”ın etimolojisi, kutsala karşı işlenen hata, kusur ve aşırılıkları karşılayan dinî bir kavrama işaret eder. Günahın Arapça’da birçok karşılığı olmakla birlikte “zenb”, “vizr”, “hûb”, “isyan”, “hıyânet” ve “ism” kelimeleri Türk dilindeki günahla yakın anlamda kullanılmaktadır.6 “Zenb”, kök itibariyle bazı canlıların kuyruğu, herhangi bir şeyde geri kalanlar ve düşkün olanlar, “vizr” kelimesi dağda bir sığınak ve yük anlamına gelirken7 daha sonra günah anlamında kullanılmışlardır,8 Kur’ân’da bir defa geçen “hûb” kelimesi günah,9 “isyan”, itaatten çıkmak ve itaat etmemek,10 “hıyânet” ahit ve emanetlere gereken hassasiyeti göst